تاریخ: 2015-07-04 شناسه خبر: 2246

لباس ایرانی؛ ترکیب نقوش سنتی با طرح مدرن

به گزارش سایت ورزش بانوان ؛به گفته وی  طرح سنتی به شکل خالص برای عده زیادی جذاب نیست و به سمت آن نمی‌آیند. اما همین طرح‌ها وقتی به شکلی متفاوت و در ترکیب با طرح‌هایی دیگر اجرا شوند مخاطب را جذب می‌کنند.

او با اشاره به نوع پوشش مردم در اجتماع گفت: به نظر من ضعفی که در پوشش مردم وجود دارد تقصیر تولیدی‌ها نیست، بلکه تقاضای مردم لباس‌های زشتی است. خانم ایرانی همان مانتویی را که در میهمانی می‌پوشد در خیابان هم استفاده می‌کند یا آقایان لباس رسمی را با کفش کتانی می‌پوشند. این پوشش‌های ناهماهنگ به دلیل این است که در مورد لباس فرهنگ‌سازی نشده است و تولیدی هم آن چیزی را که مردم می‌خواهند تولید می‌کند.

بهمنی در رشته نقاشی تحصیل کرده و پس از برگزاری 4 نمایشگاه انفرادی و شرکت در 8 نمایشگاه گروهی نقاشی به کار طراحی لباس مشغول شده است.

او به هنرآنلاین گفت: در نقاشی‌های فیگوراتیو من پارچه و لباس نقش مهمی داشت و با علاقه‌ای که به این موضوع داشتم تصمیم گرفتم دوره‌های آموزشی طراحی دوخت و لباس را بگذرانم. پس از دریافت مدرک طراحی لباس از سازمان فنی و حرفه‌ای، هم اکنون چند سال است که در زمینه طراحی لباس فعالیت می‌کنم.
او در مورد ارتباط نقاشی و طراحی لباس گفت: رابطه نزدیکی بین این دو رشته وجود دارد. زمانی که نقاشی می‌کردم فیگورها را با لباس کامل می‌کشیدم و زمانی که تصمیم گرفتم طراحی لباس را شروع کنم ترجیح دادم خودم دوخت و الگو را بشناسم. چون اگر کسی به صرف نقاش بودن و دانستن طراحی بخواهد وارد این کار شود اطلاعات دقیقی در مورد اجرای یک طرح ندارد.

بهمنی ادامه داد: زمانی که لباس مردم را در خیابان می‌دیدم احساس می‌کردم پوشش مردم چقدر نامناسب و ناهماهنگ است و متوجه شدم باید برای قشر متوسط جامعه طراحی لباس انجام شود. نکته‌ای که همه طراحان باید به آن توجه کنند این است که معمولا هنرمندان و قشر تحصیل کرده جامعه ما از قشر متوسط هستند. قشر پایین جامعه به دلیلی مشکلاتی که دارند به پوشش خود اهمیتی نمی‌دهند و قشر بالا هم که معمولا از لباس‌های خارجی استفاده می‌کنند. بنابراین من سعی می‌کنم لباس‌هایی با قیمت متوسط طراحی کنم که بیشتر آدم‌ها بتوانند از آن استفاده کنند.

لباس ایرانی

او در مورد ویژگی کارهای خود گفت: هیچ کدام از مانتوهای من با یک پارچه دوخته نمی‌شوند و همه آنها ترکیبی از چند پارچه مختلف هستند. مدتها به یک طرح فکر می‌کنم و پارچه‌ها را کنار هم قرار می‌دهم تا به یک طرح خاص خودم برسم. این طرح‌ها همه در امتداد یکدیگر هستند و هر مجموعه مثل یک گالری نقاشی است که کارها به هم پیوستگی دارند. همچنین در بیشتر لباس‌هایم کار دست وجود دارد و سعی می‌کنم یک طرح مثل اسلیمی را به شکل‌های مختلف در همه لباس‌های یک مجموعه استفاده کنم تا میان آنها ارتباط برقرار شود. وقتی یک طرح را روی بخشی از لباس می‌آورم آن را در سراسر لباس ادامه می‌دهم تا مانند یک تابلو توجه بیننده را به خود جلب کند. من برای هر مجموعه عکاسی حرفه‌ای با دکور سنگین انجام می‌دهم تا عکسی زیبا و با کیفیت داشته باشم و همه کارهای طراحی صحنه و عکاسی به عهده برادرم است.

لباس ایرانی

بهمنی ادامه داد: در چند سال اخیر بنیاد ملی مد و لباس فعالیت زیادی داشته تا زمینه را برای کار طراحان جوان فراهم کند، اما مردم هنوز شناختی از مزون‌ها ندارند و به سراغ فروشگاه‌ها می‌روند. البته اگر همان لباس‌های آماده را هم بتوانند خوب هماهنگ کنند ظاهر خوبی خواهند داشت، اما در این مورد هم دقت نمی‌کنند. این ضعف پوشش هیچ ربطی به حجاب و پوشش ندارد و ناشی از بی‌توجهی و عدم آگاهی مردم است.
او در مورد تاثیر سبک‌های هنری بر طراحی لباس گفت: تاثیر بسیار زیاد است به شرطی که طراح دانش آن را داشته باشد. گاهی یک پارچه را در بازار می‌بینم که به آن طرح پیکاسو می‌گویند در حالی که هیچ ارتباطی با کارهای پیکاسو ندارد. با توجه به اینکه سبک‌هایی مانند امپرسیونیم، کوبیسم و… از غرب به ایران آمدند و ما در آن محدوده زمانی آنها را تجربه نکردیم، نمی‌توانیم درک زیادی از آنها داشته باشیم. بنابراین اگر همان نقاشی دو بعدی مینیاتور را اجرا کرده و آنها را مدرن کنیم، کارهای زیادی می‌توان با آن کرد. اولین مجموعه‌ای که من طراحی کردم بر اساس هنر دوره باروک بود، اما بازخود چندانی نداشت و فقط افرادی که هنرمند بودند یا به دنبال چیزی خاص و متفاوت می‌گشتند از آنها استقبال کردند. فکر می‌کنم کل تاریخ نقاشی ایران را می‌توان در مانتوها استفاده کرد.

لباس ایرانی

بهمنی افزود: مانتو پوشش اصلی خانم‌های ایرانی است اما هیچ تمرکزی روی آن وجود ندارد. باید چند برند وجود داشته باشند که فقط در زمینه مانتو کار کنند و فروشگاه‌های زنجیره‌ای داشته باشند تا بتوانند کار خاص و تاثیرگذار انجام دهند.
این طراح لباس جوان ادامه داد: تولیدی‌ها بیشتر از مزون بر پوشش مردم تاثیر دارند، چون عده کمی مزون‌ها را می‌شناسند و از آنها خرید می‌کنند. از زمان کودکی به خاطر دارم که بیشتر مردم لباس خود را سفارش می‌دادند تا متفاوت از دیگران باشند، ولی امروزه همه به دنبال لباس آماده هستند و برای آن وقت نمی‌گذارند. برای مردم مهم نیست که لباس خود را به تن چندین نفر دیگر هم ببینند و خرید از مغازه را ترجیح می‌دهند، در حالی که مزون‌دارها خیلی با خواست مردم کنار می‌آیند و مشکلاتی را که بعدا در لباس آنها پیش بیاید رفع می‌کنند.

بهمنی افزود: امیدوارم مردم به پوشش خود توجه کرده و به آن فکر کنند. خوش تیپ بودن به این معنی نیست که از سرتا پا یک رنگ بپوشید. نکته دیگر این است که مردم خیلی به بازیگران توجه می‌کنند و وقتی یک بازیگر لباسی را از یک مزون تهیه کند آنها هم مشابه آن را به جای دیگر سفارش می‌دهند. با این کار نه تنها از مزون اصلی حمایت نمی‌کنند، بلکه ممکن است آن بازیگر خوش‌سلیقه نباشد و مردم هم به اشتباه پیرو او شوند. به جای آن باید به طراحان اعتماد کنند و بدانند کار طراح پشتوانه دارد و لباس‌هایش در تعداد محدود تولید می‌شود.

منبع: مدآنلاین

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.