تاریخ: 2015-07-21 شناسه خبر: 4268

تنیس همچنان در آسانسور

تنیس

به گزارش سایت ورزش بانوان؛ تیم ملی تنیس ایران بازهم به دسته سه دیویس کاپ سقوط کرده است؛ تیمی که در سال‌های اخیر فقط دور باطل زده و نه‌ فقط توانایی صعود به دسته یک این رویداد آسیایی را نداشته، بلکه مدام از دسته دو به سه رفته است یا بالعکس. 
رقابت‌های تنیس دیویس کاپ گروه منطقه دو آسیا بامداد دیروز در حالی در مجموعه ورزشی انقلاب تهران به پایان رسید که دو تیم ایران و کویت برای ماندگاری در گروه دو مسابقات به مصاف یکدیگر رفتند و پس از سه روز ر‌قا‌بت درنهایت کویت از پنج بازی در سه دیدار (دو بازی انفرادی و یک بازی دونفره) به پیروزی رسید تا ایران دوباره به گروه سه آسیا سقوط کند.  بازی انفرادی اول میان انوشا شاهقلی و عبدالله مقدس در جریان بود که در ست دوم به‌علت وزش توفان و بارش شدید باران، بازی متوقف شد تا وضعیت جوی و همچنین وضعیت زمین به حالت عادی برگردد. دیدار این دو تنیس‌باز از ساعت ٢٤ روز یکشنبه دوباره از سر گرفته شد که درنهایت شاهقلی بازی را به تنیس‌باز کویتی واگذار کرد. او با نتیجه ٣بریک (٦-٠، ٧-٦، ٤-٦ و ٦-٢) شکست خورد. در نخستین روز مسابقات، شاهین خالدان پیروز شد و محسن حسین‌زاده شکست خورد. در روز دوم نیز تیم دونفره ایران مغلوب شد. در روز سوم هم شاهقلی در بازی انفرادی اول خود مغلوب شد.  کارشناسان سال‌هاست از درجازدن تنیس ایران انتقاد می‌کنند. وضعیت به‌گونه‌ای است که تیم ملی هنوز به بازیکنی چون انوشا شاهقلی، که ١٦ سال پیش هم در دیویس کاپ عضو تیم ملی بود، محتاج است و بدتر اینکه بهترین ملی‌پوش این تیم هم کسی نیست جز شاهین خالدان که ساکن آمریکا است و حضور دائمی در تمرینات تیم ملی ندارد. به‌نظر می‌رسد سوءمدیریت، یکی از دلایل اصلی این درجازدن‌ها و عقب‌گردهاست. 
تیم ملی تنیس کشورمان در شرایطی در سال‌های اخیر افت محسوسی داشته است که سال ٨٧ در دوره ریاست علیرضا خروشی، در آستانه سقوط به دسته چهار آسیا هم قرار گرفت. در این مدت بسیاری از بازیکنان نخبه تنیس از کشور رفتند، اما به اعتقاد کارشناسان، محمد علی‌آبادی، رئیس سازمان تربیت‌بدنی وقت، چهار سال چشم بر مشکلات فراوان این فدراسیون بست و حاضر نشد رئیسی را که هر روز به سوءمدیریت متهم می‌شد، از ریاست برکنار کند. علی‌آبادی، اما زمانی تصمیم به برکناری خروشی گرفت که به‌دلیل ملاحظات سیاسی برای معرفی‌اش به مجلس به‌عنوان وزیر پیشنهادی نیرو، خروشی را که از جریان سیاسی مخالف بود، عزل کرد و مجید شایسته، را بر جای او نشاند؛ فردی سیاسی که هیچ شناختی از ورزش نداشت و با انتخاباتی پرحاشیه رئیس شد. در طول شش سالی که از ریاست خروشی بر فدراسیون تنیس گذشته است معمولا سقوط‌های متوالی تیم ملی را به قدرت بیشتر تیم‌های منطقه و کمبود امکانات در تنیس ایران نسبت می‌دهند.  سال‌هاست کارشناسان از وضعیت تنیس ایران انتقاد می‌کنند. چندسال پیش عربستان، کویت و…، حریفانی آسان و پیش‌ِپا افتاده برای تنیس ما بودند، اما امروز بیم شکست از همین تیم‌ها را داریم. تنیس ایران پیش از انقلاب جایگاه بالایی در آسیا داشت و حتی بعضا با تک‌ستاره‌هایش در آسمان تنیس آسیا می‌درخشید، اما امروز دغدغه غلبه بر تیم‌های دسته سه و چهار آسیا را دارد. 
متأسفانه مسئولان ارشد ورزش کشور به رشته تنیس توجهی ندارند و مسابقات بین‌المللی‌ای هم که فدراسیون برگزار می‌کند آن‌قدر محدود و سطح پایین هستند که نمی‌تواند تأثیری در ارتقای سطح آنها داشته باشد. از نظر امکانات نیز در این مسابقات جایی برای دفاع باقی نیست تا‌جایی‌که خود ورزشکار در بازی نقش توپ‌جمع‌کن را هم ایفا می‌کند. 
تا‌زمانی‌که فدراسیون برنامه‌ریزی مناسب و مسیر مشخصی را برای خود ترسیم نکند، بازیکنان ملی‌پوش این رشته هم چاره‌ای جز این نخواهند داشت که یا به حضور در رقابت‌های لیگ قناعت کنند یا اینکه به‌دلیل مشکلات مالی و نداشتن منبع درآمد مجبور شوند هم‌زمان مربیگری کنند! درنهایت نتیجه این کار آنها فاصله‌گرفتن با تنیس روز دنیا می‌شود و پایان ماجرا هم به سقوط به دسته‌های پایین دیویس کاپ در منطقه آسیا ختم می‌شود. تیم ملی تنیس ایران آخرین‌بار سال ٢٠١٤ در مسابقات دیویس کاپ تهران با شکست سوریه به دسته دو آسیا صعود کرد. /روزنامه شرق

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.