تاریخ: 2015-06-24 شناسه خبر: 760

همه چیز تحت کنترل است

مرحله گروهی کوپا آمریکا به پایان رسید. مسابقات بسیار نزدیک بود، شگفتی­‌هایی نیز در این مرحله رخ داد، ولی در نهایت همان تیم­‌هایی که انتظارش را داشتیم به دور بعد رسیدند. در این مرحله چه گذشت؟ با هم مرور می­‌کنیم:
   گروه یک
میزبان، مسابقات را با برد 2 بر صفر برابر اکوادور آغاز کرد، البته یک برد ضعیف. دو گل در نیمه دوم که هر دو زمانی به ثمر رسید که اکوادور تیم برتر میدان بود. در هم ریختگی در شب اول در تیم شیلی به وضوح نمایان بود و جو نگران ورزشگاه سانتیاگو که ماه­‌ها منتظر شروع این بازی بود نیز این مسئله را تایید می­‌کرد.
ولی اوضاع بهتر شد. شیلی در بازی مقابل مکزیک، خصوصا در نیمه دوم، به بازی روان خود که مورد انتظار هواداران بود بازگشت. ولی باز هم یک جای کار می­‌لنگید؛ خط دفاع! دفاعی که در هر حمله به سادگی مغلوب می­‌شد. شاید تساوی 3 بر 3 در این دیدار نتیجه‌­ای نبود که به مذاق شیلی خوش بیاید، ولی دیگر نتایج و بازی آینده شیلی، این نتیجه را تحت الشعاع خود قرار داد.
برگردیم به کمپ تمرینی شیلی. آرتور ویدال، بهترین گلزن مسابقات تا به اینجای کار، با فراری خود در حالت مستی تصادف کرد. با این حال، جورج سمپائولی اصرار داشت که ویدال در ترکیب تیم بماند. با اینکه این اتفاق اعتراضاتی را علیه ویدال به راه انداخت و رسانه­‌ها سمپائولی را تحت فشار قرار دادند تا ویدال را از ترکیب خارج کند، ولی برد 5 بر صفر برابر بولیوی خاتمه‌­ای بر‌این اعتراضات بود. شیلی به عنوان تیم اول گروه خود صعود کرد. در پنج دوره­ گذشته­ کوپا آمریکا تنها در یک دوره میزبان موفق به صعود از گروه خود نشد و شاید جالب باشد بدانید که در سه دوره اروگوئه، رقیب شیلی در مرحله بعد، در مرحله دوم میزبان را حذف کرد.
تیم صعود کننده دیگر این گروه بولیوی­‌است. آن­ها جام را با یک تساوی بدون گل برابر مکزیک آغاز کردند. در بازی دوم، اکوادور را در نیمه اول با سه گل به رختکن فرستادند. هرچند اکوادور در نیمه دوم دو گل زد، یک پنالتی را از دست داد، بر دروازه بولیوی خیمه زد و هرچه توانست کرد و به در بسته خورد، و این یعنی پیروزی 2 بر 1 آن­ها برابر مکزیک، برای صعود به دور بعد کافی نبود.
   گروه دو
با یک خط حمله آتشین و ستاره‌­هایی که سرحال­‌تر از همیشه به نظر می­‌رسند، می­‌توان امسال را سال آرژانتین دانست. نشانه­‌های این مسئله در شروع بازی اول برابر پاراگوئه نمایان شد. آرژانتین در همان نیمه اول 2 گل وارد دروازه پاراگوئه کرد. نیمه دوم ولی جور دیگری رقم خورد. پاراگوئه با تفکر به میدان آمد، توپ را به آرژانتین داد و با استفاده از غرور آن­ها، دو گل روی دو ضد حمله به ثمر رساند. آرژانتین این بازی را پشت سر گذاشت، ولی هراسی را در دل هوادارانش درباره دفاع شکننده تیم ایجاد كرد، هراسی که حتی بعد از دو پیروزی بدون گل خورده هم برطرف نشد.
با سرخیو آگروي سریع و خشن، آرژانتین اروگوئه رابا یک گل شکست داد، و همین کار را در صدمین بازی ملی مسی در مقابل جامائیکا نیز تکرار کرد و با 7 امتیاز صدرنشین گروه دوم شد. با این حال، تنها 4 گل در سه بازی برای چنین خط آتشی ناامیدکننده به نظر می‌­رسد.
بعد از آلبی سلسته، پاراگوئه تیم دوم گروه شد. برد یک گله­ آن­ها برابر جامائیکا، سند صعود آن­ها را امضا کرد. رامون دیاز نشان داد که تیمی ساخته است که به خوبی دفاع می­‌کند و در مواقع لزوم، شروع کننده حمله نیز در بازی است. پاراگوئه دور گروهی را بدون شکست پشت سر گذاشت و در آخرین دیدار هم برابر اروگوئه به تساوی یک‌بر‌یک رسید. تیم سوم این گروه، اروگوئه، که بدون سوارز روزگار سختی را می­‌گذراند، با تنها دو گل خورده در سه بازی نشان داد که در مرحله بعدی حریف ساده‌­ای نخواهد بود. جامائیکا تمام بازی­‌های گروهی خود را باخت و تنها یک گل به ثمر رساند. بنابراین، هر دو مهمان این مسابقات از منطقه کونکاکاف از دور رقابت‌­ها حذف شدند.
   گروه 3
نزدیک­‌ترین رقابت برای صعود در این گروه رقم خورد، جایی که هر 4 تیم در بازی آخر شانس قرار گرفتن در جایگاه اول تا چهارم گروه را داشتند. نزدیکی رقابت در حدی بود که برزیل در بازی آخر تنها به یک تساوی نیاز داشت تا کار را به عنوان سرگروه به پایان برساند، ولی موفق شد با پیروزی پای به مرحله یک­‌چهارم نهایی بگذارد.
هفته اول با سلطه نیمار، کاپیتان برزیلی­‌ها همراه بود. نیمار در دیدار مقابل پرو یک گل زد و با یک حرکت زیبا در وقت‌­های تلف‌­شده داگلاس کاستا را در موقعیت گل قرار داد تا برزیل 2 بر یک پرو را شکست دهد. یک عملکرد نه چندان مطمئن که نشان داد برزیل چقدر به شماره 10 خود وابسته است، ستاره‌­ای که در بازی بعدی با عملکرد عالی کارلوس سانچز، مدافع کلمبیا عملا از جریان بازی خارج شد. مهار نیمار به کلمبیا این فرصت را داد تا در یک جنگ تمام عیار، برزیل را شکست دهد. شکستی که برای برزیل بسیار گران تمام شد چرا که بعد از سوت پایان نیمار عصبانی توپ را به عمد به بازیکن کلمبیا کوبید، داور او را اخراج کرد و نیمار هم با اعتراض و توهین به داور اوضاع را برای خود بدتر و بدتر کرد. نیمار 4 بازی محروم شد و در واقع، کوپا را از دست داد. حالا تحت این­‌همه فشار، برزیل بدون او چه می­‌کرد؟ ویلیان در پیروزی 2 بر یک برابر ونزوئلا نقش رهبری نیمار را در میانه میدان به خوبی ایفا کرد تا به برزیلی­‌ها و دیگران نشان دهد که برزیل بدون نیمار هم برزیل است. به‌­جز پیروزی برابر برزیل، بازی­‌های گروهی کلمبیا چنگی به دل نمی­‌زد. مصدومیت آبل آگیولار و غیبت او در وسط زمین باعث شد ارتباط جلو و عقب تیم کلمبیا سخت شود. همچنین، فالکائو در خط حمله به اندازه کافی سریع به نظر نمی‌­رسید و نیاز به حضور یک مهاجم دیگر در کنار او احساس می­‌شد. از این رو، بازیکنان میانی تیم، سانچز و والنسیا، فشار بیشتری را متحمل شدند و مجبور بودند در خط حمله هم جور فالکائوي ناآماده را بکشند. پس دور از انتظار نبود که در دو بازی دیگر گروهی، برابر ونزوئلا و پرو، که قاعدتا آن­ها باید تیم برتر بازی می­‌بودند و به دروازه حریف یورش می­‌بردند، نتوانند گلی را به ثمر برسانند. پرو با یک گل زده بیشتر، بالاتر از کلمبیا در رتبه دوم ایستاد. سند صعود کلمبیا، در پیروزی دو بر صفر آن­ها در مقابل ونزوئلای 10 نفره امضا شد. در مرحله بعد، برزیل صدرنشین باید با پاراگوئه دیدار کند، بولیوی و پرو یک بازی نسبتا ساده را برابر یکدیگر خواهند داشت، میزبان به مصاف اروگوئه میزبان­‌کش می­ رود و در جنگ فورواردهای درجه یک، آرژانتین دیداری حساس را مقابل کلمبیا خواهد داشت.

قانون

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.